Parklet dla Warszawy – wyniki konkursu

Oglosiliśmy wyniki konkursu na projekt Parkletu dla Warszawy. Sąd konkursowy zadecydował o wyborze pracy projektanta z Wrocławia.

Pierwszy parklet według wybranego projektu powstanie przy ulicy Dąbrowszczaków jeszcze w tym roku. Jednocześnie projekt posłuży jako modelowe rozwiązanie dla kolejnych lokalizacji w Warszawie.

Zarówno konkurs na koncepcję jak i pierwsza realizacja są efektem projektu  „Rabata dla Warszawy przy Dąbrowszczaków”, który Grzegorz Walkiewicz z naszego stowarzyszenia złożył do budżetu partycypacyjnego. To nasza kolejna inicjatywa zazieleniająca Warszawę!

Nagrodzona praca:

Kolejną nagrodzona praca świetnie wpisuje się w to konkretne miejsce, przewiduje różnorodność zieleni, oraz małą architekturę sprzyjającą integracji użytkowników. Niestety projekt nie do końca spełnia wymagania dotyczące uniwersalności i modułowości pozwalające łatwo wpisywać go w kolejne przestrzenie. A takie bylo nasze założenie…

W pracach sądu konkursowego wzięli udział architekci, specjaliści od zieleni, urzędnicy oraz społecznicy.

IMG_20180621_181818-ANIMATION

Parklet czyli park kieszonkowy to połączenie małej architektury [ławki, stoły, kosze na śmieci] z zielenią. Zieleń ma w tym projekcie kluczowe znaczenie. „Projekt zakłada przeprowadzenie konkursu na modelową rabatę warszawską. Złożoną z bylin i atrakcyjną przez cały rok. Projekt ten powinien być dostosowany do trudnych warunków miejskich i na tyle uniwersalny, aby można go było zastosować w innych lokalizacjach. Projekt powinien stanowić alternatywę zarówno dla klepisk i wybetonowanych skwerów, jak również dla rabat, na których kilka razy w roku urządzane są dywany z sezonowych kwiatów.”

Bardzo duże znaczenie ma dla nas fakt i wypracowane rozwiązania posłużą jako modelowe dla upiększania kolejnych zaniedbanych miejsc. Jak napisaliśmy w uzasadnieniu dla realizacji projektu: „Skwery warszawskie cieszą się bardzo zróżnicowaną troską swoich administratorów. Obok tych zlokalizowanych w centralnych punktach miasta, gdzie kilka razy w roku urządzane są dywany z sezonowych kwiatów, pozostają te mniej eksponowane, na zagospodarowanie których brakuje środków. Projekt służy wypracowaniu standardów rabaty, którą można by zastosować w wielu lokalizacjach miasta. Dzięki temu można będzie upiększać dotychczas zabetonowane lub pozbawione roślinności tereny w sposób trwały i przy zaangażowaniu stosunkowo niewielkich środków.”

Ta przestrzeń wcale nie musi tak wyglądać. I już wkrótce nie będzie!

  1. Informacja o wynikach konkursu
  2. Pierwsza nagroda (179)
  3. Pierwsza nagroda (179) – opis
  4. Trzecia nagroda (138) – 1 plansza
  5. Trzecia nagroda – (138) – 2 plansza
  6. Trzecia nagroda (138) – opis
  7. Trzecia nagroda (672) – 1 plansza
  8. Trzecia nagroda (672) – 2 plansza
  9. Trzecia nagroda (672) – opis

Uzasadnienie dla przyznania I nagrody:

Pracę wyróżnia dynamiczna i atrakcyjna wizualnie kompozycja przestrzenna. Koncepcja wykorzystuje możliwość elastycznego dostosowania jej do różnych lokalizacji przez modułowość i neutralny charakter formy oraz materiałów. Moduły mogą zostać zastosowane w różnych układach miejsc parkingowych a także w innych przestrzeniach publicznych. Zróżnicowane typy siedzisk wspierają interakcje społeczne dając komfort i możliwość zarówno przebywania w grupie, jak i indywidualnego użytkowania. Zastosowane drewno jest materiałem ciepłym w odbiorze i daje komfort użytkowania zarówno w trakcie upalnych, jak i chłodnych dni. W projekcie wykorzystano piętrowość roślin, a dzięki obecności drzew uzyskano naturalne zacienienie projektowanej przestrzeni. Uwzględniono stojaki dla rowerów. Projekt daje możliwość zwiększenia ilości nawierzchni przepuszczalnej.

Zalecenia pokonkursowe:

Sąd konkursowy zaleca zwiększenie udziału zieleni w stosunku do nawierzchni utwardzonych i dostosowanie doboru gatunków do warunków miejskich (nasłonecznienia, okresów suszy etc.). Sugeruje się znaczniejsze odizolowanie przestrzeni parkletu od ulicy poprzez wprowadzenie (w miejsce z grysu) nasadzeń z bylin i krzewów atrakcyjnych przez cały rok (zróżnicowane terminy kwitnienia), sadzonych w gruncie. Zaleca się zrezygnowanie z drewnianej “kraty”, która dzieli rabatę i utrudnia pielęgnację (przy zachowaniu obrzeża rabaty). Rozważyć należy zmianę zaproponowanych materiałów wykończeniowych na materiały wytrzymałe, uwzględniające konieczność zagwarantowania trwałość parkletu funkcjonującego w przestrzeni publicznej (np. sugeruje się zastosowanie desek tarasowych zamiast sklejki). Konieczne wydaje się dostosowanie siedzisk pod kątem dostępności, w szczególności dla seniorów oraz wzbogacenie form mebli dla zwiększenia walorów użytkowych (np. siedziska z podłokietnikami). Sugeruje się wprowadzenie oświetlenia lub możliwości oświetlenia parkletu w przyszłości oraz uwzględnienie miejsca na kosz na śmieci. Ze względu na niewielką powierzchnię obszaru opracowania oraz warunki siedliskowe weryfikacji wymaga liczba oraz gatunek zaproponowanych drzew. Należy także wskazać inne, bardziej dostępne miejsce na mały parking dla rowerów.

Sąd Konkursowy zdecydował nie przyznać II nagrody i wyróżnić na III miejscu ex aequo:

Jakuba Gardolińskiego (praca oznaczona kodem 672)

oraz zespół autorski w składzie: Sonja Marczewski i Antoni Prokop (praca oznaczona kodem 138)

Uzasadnienie dla przyznania III nagrody (138):

Pracę konkursową doceniono ze względu na dobrze przemyślane rozwiązanie modułowe i  konsekwencję w kompozycji. Zaletą pracy jest dobór roślinności, uwagę przykuwają klimatyczne, intymne mikro-wnętrza (“kieszonki”). Doceniamy ciekawe zabiegi zacieniające (gra światłem) jednocześnie preferując cień naturalny (drzewa). Projekt nie wpisuje się jednak w charakter projektowanego miejsca, a dobór materiałów nie jest dostosowany do warunków funkcjonowania w ramach ogólnodostępnej przestrzeni publicznej. Tak kształtowana przestrzeń mogłaby się okazać niedostępna lub trudna do użytkowania przez wiele osób starszych i osób z niepełnosprawnościami.

Uzasadnienie dla przyznania III nagrody (672)

Praca wyróżniona ze względu na rozpoznawalną i czytelną ideę wspólnego stołu, która daje możliwość integracji. Koncepcja dobrze wpisuje się w obszar opracowania jednak wątpliwości budzi brak możliwości zastosowania powtarzalnych i uniwersalnych rozwiązań jako parkletu mogącego pojawiać się w innych przestrzeniach, a szczególnie na miejscach parkingowych. Jury oceniło dobór materiałów mebli miejskich jako nieprawidłowy. Za korzystne natomiast uznano duży udział zieleni i bogaty dobór roślinności (w formie rabaty bylinowej).